{"id":12047,"date":"2008-05-29T00:00:00","date_gmt":"2008-05-29T00:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/localhost\/wordpress\/2008\/05\/29\/hanya-657-jawatan-dipenuhi\/"},"modified":"2008-05-29T00:00:00","modified_gmt":"2008-05-29T00:00:00","slug":"hanya-657-jawatan-dipenuhi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.rakansarawak.com\/v4\/2008\/05\/29\/hanya-657-jawatan-dipenuhi\/","title":{"rendered":"Hanya 657 Jawatan Dipenuhi"},"content":{"rendered":"

Daripada 1,887 Jawatan yang Diperuntukkan Untuk
\nDoktor dan Pegawai Perubatan di Sarawak<\/b><\/font><\/o:p><\/span><\/font><\/p>\n

\n<\/div>\n

Sarawak merupakan negeri yang diperuntukkan
\npaling ramai doktor dan pegawai perubatan bagi memastikan perkhidmatan
\nkesihatan terbaik diterima oleh penduduknya.<\/o:p><\/span><\/font><\/p>\n

\n<\/div>\n

Namun menurut Timbalan Menteri Kesihatan, Datuk
\nDr. Haji Abdul Latiff bin Ahmad, daripada sejumlah 1, 887 jawatan yang tersedia
\nhanya 657 jawatan yang terisi.<\/o:p><\/span><\/font><\/p>\n

\n<\/div>\n

Beliau menyatakan demikian sebagai menjawab
\npertanyaan daripada Ahli Parlimen Kapit, YB Alexander Nanta Linggi yang ingin
\ntahu <\/span>sebab-sebab mengapa masih ada masalah kekurangan doktor
\nyang berkhidmat bagi semua hospital dan klinik di luar bandar di negeri
\nSarawak. <\/o:p><\/span><\/font><\/p>\n

\n<\/div>\n

Datuk Dr. Haji Abdul Latiff sterusnya menerangkan
\n<\/span>antara sebab utama kenapa kekurangan doktor yang
\nberkhidmat di Sarawak dan lain-lain negeri adalah kerana yang pertamanya kerana
\nbilangan graduan yang keluar daripada IPTA dan IPTS adalah terhad sedangkan
\nkeperluannya adalah tinggi. Sekarang ini ada 21 universiti tempatan dan
\nuniversiti swasta yang mengeluarkan pegawai perubatan yang mana ini masih tidak
\nmencukupi.<\/o:p><\/span><\/font><\/p>\n

\n<\/div>\n

Yang keduanya menurut beliau lagi ialah pembangunan infrastruktur kesihatan.
\nDi Sarawak umpamanya, dalam Rancangan Malaysia Kesembilan, yang kerajaan memperuntukan
\nlebih daripada RM800 juta. <\/span>Pembinaan
\nfizikal adalah terlalu pantas dan deras dibandingkan dengan pembangunan sumber
\nmanusia. Sebagai contoh membina klinik atau hospital hanya memerlukan kira-kira
\n24 bulan atau 36 bulan tetapi hendak melatih seorang doktor memakan masa lima
\ntahun.<\/o:p><\/span><\/font><\/p>\n

\n<\/div>\n

Sebab yang ketiga, menurut beliau lagi adalah masalah attitude <\/i>atau
\nsikap. Kebanyakan mereka menganggap negeri Sarawak adalah negeri yang jauh dan
\nsusah untuk bertugas. Jauh daripada keluarga sedangkan sewaktu mereka mengambil
\npengajian perubatan, di Dublin atau tempat-tempat lain, sanggup pula berjauhan
\ndengan keluarga. Namun, apabila sudah balik Malaysia tidak boleh berjauhan
\ndengan keluarga.<\/o:p><\/span><\/font><\/p>\n

\n<\/div>\n

\u201cEkoran daripada itu, pelbagai tindakan yang dibuat oleh kementerian bagi memastikan
\npegawai perubatan dalam penggunaan optimum, antaranya kita meneruskan khidmat
\nwajib selama tiga tahun. Bermakna, mereka yang telah pun di tempat umpamanya housemen
\n<\/i>di Sarawak, kita pastikan mereka terus di sambung perkhidmatan di Sarawak. <\/span>Kita tidak melayan sokongan mana-mana pihak
\ntermasuk Yang Berhormat untuk menggagalkan penempatan pegawai-pegawai perubatan
\nini ke Sarawak. Jadi, kita tidak layanlah mana-mana surat supaya menangguhkan penempatan
\ndoktor ke Sarawak ini. <\/span>Selain daripada
\nitu, kita akan lantik semula pegawai-pegawai perubatan yang sudah pencen di Sarawak
\ndan kita tambah keperluan ini dengan mengambil pegawai perubatan kontrak dari
\nluar negara,\u201d jelas Datuk Dr. Haji Abdul
\nLatiff.<\/span><\/o:p><\/span><\/font><\/p>\n

\n<\/div>\n

Menjawab soalan tambahan Ahli Parlimen Kapit
\ntentang kebergantungan universiti-universiti tempatan ke atas doktor-doktor
\ndari luar negara terutama dari Myanmar sebagai pensyarah yang pada pendapat beliau
\n<\/span>bukanlah setanding dengan negara Malaysia dari segi tahap
\npembangunan sosioekonomi dan lain-lain lagi, Datuk Dr. Haji Abdul Latiff, menegaskan <\/b><\/span>bahawa standard dan
\njuga piawaian yang digunakan oleh fakulti perubatan sama ada universiti
\ntempatan mahupun yang dipunyai oleh awam ataupun swasta, terdapat piawaian,
\nparameter, dan standard<\/i>–standard <\/i>yang tertentu.<\/span><\/font><\/p>\n

<\/o:p><\/span><\/font><\/p>\n

\n

\u201cUmpamanya di universiti
\nawam mereka (Myanmar) mempunyai senate <\/i>dan mereka adalah autonomous <\/i>dan
\nbiasanya mereka yang diambil khususnya daripada negara-negara yang membangun,
\nlebih khusus dari Myanmar, <\/span>standard yang
\nditetapkan oleh universiti untuk menjadi pensyarah amat tinggi. Ada satu panel
\nyang dibentuk bagi memastikan tiap-tiap pensyarah ini memenuhi
\nkriteria-kriteria tertentu sebab tugas pensyarah di fakulti perubatan bukan
\nsahaja mereka mengajar tetapi mereka juga membuat penyelidikan juga mengamalkan
\nprosedur-prosedur yang mereka mahir. Jadi, untuk standard ini, saya pasti tidak
\nada kompromi apatah lagi mereka ini diberi platform untuk melatih doktor-doktor
\ntempatan.\u201d<\/span><\/font><\/div>\n

Click to rate this post!<\/div>
<\/div>
\r\n <\/path>\r\n <\/svg>[Total: 0<\/span> Average: 0<\/span>]<\/span><\/div>
<\/div><\/div>